Os fluxos da droga en Galicia

Fluxos da droga en Galicia

Froito da miña investigación e do meu traballo de campo, hoxe publico a que será a conclusión da miña pequena experiencia dentro do narcotráfico en Galicia.

Falando con xente, indagando na rede e relacionando todas as fontes, conseguín elaborar esta imaxe que recolle con máis ou menos precisión o que hoxe vos vou contar.

Como podedes ver os fluxos da droga dentro e fóra da comunidade son numerosos. Curioso resulta tamén dicir que o Eixe Atlántico concentra a maior parte destas correntes, sobre todo as internas, unhas correntes que emerxen nas zonas costeiras. Zonas xa citadas en anteriores artigos como poden ser as Rías Baixas; Vilagarcía, Ribeira ou Vigo; ou ben A Coruña. 

Dende a costa de Galicia o tráfico de drogas extende as súas redes cara o exterior. Sendo A Coruña e a Ría de Arousa o supermercado da droga do norte de España, Chegando a Asturias e o País Vasco principalmente. Ao mesmo tempo os fluxos de comercio de estupefacientes alongan as súas redes cara o resto de España dende os portos de Vilagarcía e Vigo principalmente. Polo que a miña investigación deduciu, Galicia deixou de ser un dos principais puntos de entrada de droga en Europa e España. Malia a seguir sendo un punto forte e relevante, foi cedendo importancia en favor de cidades como Rotterdam, Valencia ou Barcelona.

De calquera xeito, volvendo á nosa terra, e referíndonos aos fluxos internos, os cales os podedes relacionar coa anterior entrada sobre o narcotráfico e os poboados xitanos [ Poboados Xitanos e Droga ], obsérvase como dentro da nosa comunidade os fluxos enlazan as cidades atlánticas e as comarcas costeiras co Eixe Atlántico na súa vertente interior, Santiago ou Carballo; e logo se desprazan cara as cidades e vilas do interior como poden ser Lugo, Ourense, Monforte de Lemos ou Lalín.

Pois ben, a modo de resumo principal, observamos que os fluxos da droga en Galicia percorren a costa e desprázanse cara o interior e o resto do país ou mesmo Europa. Unindo así as vilas e principais cidades portuarias do país co resto de grandes localidades galegas, españolas e mesmo cidades do vello continente.

Unha das frases que máis me gustou dentro do traballo de investigación refírese a Galicia coma un país de contrabando endémico, dende o extraperlo da posguerra ata o actual narcotráfico.

Sinto ser algo curto nas miñas conclusións, prometo en vindeiras entradas poñervos máis información encima da mesa de debate.

De calquera xeito, credes que este mapa de fluxos se adapta á realidade que vivimos en Galicia??

No outro blogue de Droga en Galicia engadín un vídeo que vos recomendo volver a ver para entender á perfección do que trata este escuro negocio en Galicia:

As miñas fontes:

1. Entrevista sobre droga en Galicia

2. Droga en Galicia. Revista Replicante

3. Droga e poder en Galicia

A droga na cidade da Coruña

Mapa de venta de droga na Coruña en 2011

Hoxe abrimos unha nova entrada no noso debate sobre narcotráfico para introducirnos nunha cidade galega e observar os puntos de venta de droga. 

Neste caso, aproveitando un estudo de La Voz de Galicia publicado no xornal en novembro de 2011, poderemos darnos conta da gran cantidade de supermercados da droga que hai nunha cidade tan pequena como é A Coruña. 

Neste caso distinguimos no mapa, ampliando a imaxe, ata 42 puntos de venda de diferentes substancias estupefacientes. Resulta curioso como desta volta a venda ao por menor chega a todos os barrios practicamente, non se limita tan só a áreas marxinais.

A droga que máis puntos concentra é o haxíx, que reúne ata 17 puntos diferentes ao longo da cidade herculina. A cocaína figura con 11 puntos de venda, moi repartidos tamén. Heroína e Éxtase completan o noso abano de droga na Coruña. Afirman o xornal que a heroína é a droga máis marxinal, alén que letal, 

Resulta curioso ler como existen "camellos" que comezan a servir aos seus clientes a domicilio; estratexias comerciais e de márketing señoras e señores, cara onde derivará isto? 

Sexa como sexa e xurdindo mapas coma estes dende o meu punto de vista queda máis que patente que hoxe en día é máis sinxelo comprar narcóticos que conseguir unha entrada para o teatro... Equivócome?

Que se debe facer ante esta escalada? 

E se vos fixades un pouco máis nos artigos laterais poderedes ver que comeza un novo proceso de aclimatación dos antigos vendedores do reducto chabolista de Penamoa, que desmantelado o poblado, derivan as súas actividades cara outros barrios da cidade.

Empecemos o debate sobre narcotráfico

Estas semanas pasadas estiven a indagar de novo nas profundas redes que se establecen entre a droga, o sistema de asentamentos da Galicia e a investigación do noso blogue de Recursos Mariños ( Droga en Galicia ).

Saquei ducias de conclusións, pero para non atosigarvos a datos e a curiosidades, vouvos facer unha breve síntese que se faga amena e que posibilite o debate entre os lectores deste blogue. 

Se vos fixades na imaxe de arriba, o mapa de Galicia ensínanos ata 6 lugares diferentes, pois ben, a modo de resumo dicir que son os principais puntos de venda de droga en Galicia. As cidades de Vigo e A Coruña con diferentes puntos de venda, abren a porta a observar outros 4 puntos de relevancia. 

O Freixeiro, no concello de Narón, abastece de estupefacientes ao norte das provincias de A Coruña, Lugo, e mesmo Asturias.

Maside exercería de supermercado da droga das comarcas que rodean este pequeno concello de mais ou menos 3.000 habitantes da comarca de Ourense.

O Vao, no concello de Poio, moi pretiño da cidade do Lérez, é outro macrosupermercado da droga en Galicia, desta volta para a comarca de Pontevedra e arredores. 

Carballo atoparíase como outro punto de venda de droga bastante relevante dentro da xeografía galega. 

Resultoume curioso como se establecen vínculos e fluxos entre estas áreas de venda e o resto da xeografía. Para ir a moitos destes lugares digamos que hai unha especie de servizo de taxis ilegais, que son pilotados por toxicómanos, os cales cobran pouco para poder ir e consumir eles tamén.

Dicir que Freixeiro, O Vao, Maside ou os puntos de venda de droga de Carballo non son outra cousa que poboados marxinais e de chabolas, habitados en gran parte por poboación do contixente xitano; que en moitas ocasións se adican a este tipo de comercio ilegal.

Alén estes mercados da droga de gran relevancia, soupemos na nosa investigación, como antigos reclusos chegan a afirmar, que non hai lugar na nosa sociedade que coñeza tanto tráfico de drogas como poden ser os nosos cárceres. Polo visto na denominada coloquialmente como "Charpela" podes conseguir calquera droga que desexes.

Despois deste breve resumo da miña primeira parte sobre o debate do narcotráfico e relacionándoo coa entrada anterior de drogas de deseño, que che parecen estes supermercados da droga en Galicia? Porque se asocia marxinalidade case sempre con venda de droga? Porque na maioría dos casos sempre se asentan puntos de venda en poboados xitanos? É a comunidade xitana estigmatizada ao completo por este tipo de tráfico? Coñeces a alguén que transite por este tipo de asentamentos habitualmente? Que opinión vos reflexa  a relación cárcere - drogas?

Boa noite.

As orixes das drogas de deseño

Para continuar o blogue de Recursos Mariños co tema das drogas, decidín seguir a diante coa nosa investigación e achegar máis datos acerca deste mundo tan descoñecido para a maioría da sociedade. Se queredes máis información sobre a nosa investigación visitade o blogue Droga en Galicia.

Hoxe acercarémonos ás orixes das drogas de deseño...

Co termo drogas de deseño desígnase a un conxunto de sustancias sintetizadas por químicos en certos laboratorios de forma clandestina, co propósito de producir, mediante variacións na estrutura química, efectos similares ou máis potentes que os das drogas clásicas. Obviamente para a súa fabricación xa non se parte do produto natural da planta, como no caso da cocaína (folla da coca) ou da heroína (opio), senón que a orixe son grupos farmacolóxicos de síntese artificial, mediante o emprego de reactivos químicos, que por regra xeral existen no comercio legal.

As primeiras noticias sobre a produción e tráfico deste tipo de drogas, remóntanse á década dos anos sesenta, en Estados Unidos, cando se descubriu a existencia e consumo das mesmas.

Principais tipos de drogas de deseño

Tipos:
1. Metilendoximetanfetamina (MDMA)
2. Metanfetamina (MDA)
3. Dietilamina del acido lisérgico (LSD)
4. Amida de acido d-lisérgico
5. Gammahidroxibutirato
6. 2,4,5 trimetoxianfetamina
7. Nitritos
8. Fenciclidina
9. Clorhidrato de fenciclidina
10. Ketamina
11. Mescalina
12. Modafinilo
13. Oxicodona
14. Catha edulis

Algúns exemplos

MDMA: (metilendioximetanfetamina) ou EXTASIS ou ADAN, ou XTC, sintetizado en 1912, pola industria farmacéutica alemá, como supresor do apetito. É en 1985 cando comezan a difundirse informacións sobre esta sustancia, en revistas de gran difusión (Newsweek, Time, Life, etc.). Foi utilizada por especialistas de psiquiatría e psicoloxía como un coadyuvante da psicoterapia.

A gran maioría de comisos proveñen de Holanda, aínda que unha parte puido producirse en España ou no Reino Unido.

Preséntase en forma de tabletas ou cápsulas, existindo unha gran variedade de cores, formas e tamaños.

En numerosas ocasións, as cápsulas conteñen unha mestura de anfetaminas.

MDA: ( Metilendioxianfetamina) ou droga do amor, descuberta no ano 1910, por químicos alemáns, sen efectos terapéuticos coñecidos. Curiosamente con escasos efectos sobre o comportamento sexual. Xa en 1981 rexístrase un caso de morte asociada ao seu consumo.
Aparece en formas similares á éxtase e probablemente véndese como tal.


MDMEA: tamén coñecida como EVA.

METANFETAMINA ou SPEED:, descuberta, do mesmo xeito que a anfetamina a finais do século pasado.A súa forma cristalizada é a que se coñece co nome de ICE ou XEO. Esta forma de presentación adoita fumarse en pipas especiais, sendo os seus efectos tóxicos moi potentes.

DOM ou STP: (Serenidade, Tranquilidade, Paz), sintetizada en 1964. De efectos similares á mescalina. O seu consumo desencadea episodios alucinatorios de até 72 horas de evolución.Ten unha variedade denominada DOB, cuxa potencia é cen veces superior.

PMA: detectada como droga de abuso a principios de 1970, en Estados Unidos. A máis perigosa de todo o grupo.

As sustancias descritas son as máis habitualmente coñecidas. Como especificabamos anteriormente, a síntese destes produtos, de fácil produción, increméntase , case diariamente, polo que a dispoñibilidade dos mesmos , pódese considerar elevada. A maioría das atopadas comparten unha estrutura química parecida.

O MDA é sensiblemente máis tóxico que o MDMA, pois se asocia o seu consumo, con máis frecuencia cadros de transtornos da percepción: alucinacións ou ilusións.

A doses habituais, entre 50 e 100 miligramos, aumento da comunicación, da autoestima e maior facilidade para o contacto interpersoal.

Segundo sinalabamos este tipo de drogas non ten influencia sobre os aspectos físicos da relación sexual, senón mais ben producen disfuncións na mesma. Non son por tanto afrodisíacos.

Á beira dos efectos psicolóxicos descritos que son percibidos por algúns consumidores como positivos; predominan os efectos negativos que se expoñen na gráfica; e entre os que destacan, de maneira especial: taquicardia, ansiedade, tensión mandibular, hipertermia, naúseas, visión borrosa, maior sensibilidade á luz ou transtornos da percepción como ilusións ou alucinacións, insomnio etc., que poden persistir durante horas ou dias.

Nalgúns casos describíronse falecementos secundarios á intoxicación por drogas de deseño, en consumidores habituais, que até o momento toleráranas sen problemas

Os efectos máis graves inclúen unha maior frecuencia do corazón, edema pulmonar, hipertensión arterial, febre, hemorraxias internas e fallos renais. Existen estudos que indican que producen danos cerebrais.

O uso continuado deste tipo de sustancias favorece o desenvolvemento de tolerancia ( aumento das cantidades consumidas, para conseguir as mesmas sensacións).

Ademais, co seu consumo pódense agravar enfermidades existentes, fundamentalmente cardíacas ou respiratorias.

O fenómeno do consumo destas sustancias como describimos, non está exento de perigo. Xa en 1987, ano en que, segundo sinalamos, comísanse por primeira vez no noso país as primeiras cápsulas de éxtases, a Organización Mundial da Saúde preocupada pola escalada masiva de laboratorios clandestinos, considerou a necesidade de recomendar a todos os paises integrantes das Nacións Unidas, o fomento de medidas dirixidas fundamentalmente á vixilancia adecuada de produtos químicos precursores indispensables para a fabricación destas drogas, co obxecto de previr a aparición deste tipo de drogodependencia.

Que efectos producen no organismo?

Este tipo de substancias e concretamente a éxtase producen efectos estimulantes e de alteración da percepción (raramente alucinacións) similares aos da anfetamina e mescalina.

Cando se consomen a doses baixas producen unha sensación de euforia, un aumento da autoestima, aumenta a empatía e a capacidade de relacionarse cos demais. En xeral os efectos sucédense en tres fases, unha primeira de desorientación, unha segunda de euforia e unha terceira de esaxerada sociabilidad.

Entre os efectos de tipo anfetamínico destacan o aumento de enerxía, a euforia, locuacidade, diminución do soño, diminución do apetito.

En canto aos efectos de tipo alucinóxeno destaca o desenvolvemento dunha hipersensibilidad sensorial; prodúcense cambios na percepción subxectiva do tempo (parece que este se alarga) e ás veces prodúcense cambios na percepción visual (sen ser verdadeiras alucinacións), como son o aumento de sensibilidade á luz, visión borrosa ou alteración das cores. 

A frecuencia de consumo e a dose, condicionan os efectos como droga recreativa; tomar dobre dose non supón experimentar dobre de efectos positivos senón que xeralmente aumentan os efectos negativos.

Para máis información:

1. Drogas de deseño, breve resumo
2. Drogas de deseño e saúde
3. Drogas de deseño e psiquiatría
4. As Drogas e orixe (Goberno de Canarias)

Un saúdo.